در فرهنگ ناب اسلامی همانگونه که ظلم کردن مردود است، ظلم پذیری هم ممنوع است و حرام معمولاً صحبت از موضوع اول فراوان است ولی چندان سخنی از بخش دوم نیست؛ مگر به مناسبتی نظیر شرح جمله «هیهات مِنَّا الذلَّۀ» و مانند آن . با نگاهی به آموزه های دینی بر هگان هویدا می شود که قبول ظلم ، همان مقدار بد است که ستم به دیگران ناپسند است و از این جهت که هر دو آنها مورد نکوهش و غضب خداست فرقی بینشان نیست . قرآن کریم می فرماید : هر سخنی که باعث رنجش دیگران شود ، ابرازش حرام است مگر در مورد کسی که ظالم است . مظلوم اجازه بلکه وظیفه دارد که بیداد ستمگر را فریاد کند و داد خود بستاند ؛ « لا یُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلاَّ مَنْ ظُلِمَ ؛ خدا هرگز دوست ندارد كسى با گفتار خود بدیهاى دیگران را آشکار کند مگر كسى که ستم دیده است .» چنین شخصی می تواند ظلمی که بر او رفته را فریاد کرده و بدی ستمگر را برملا کند . نمونه ای از اعتراض بر ظالم روزی معاویه لعنة الله علیه در توجیه ظلم و زراندوزی خود و ساکت کردن اعتراض های مردمی دست به تحریف معنوی قرآن زد و گفت : مردم! مگر شما حقانیت کتاب خدا را قبول ندارید؟ گفتند : بله قبول داریم . گفت : پس این آیه را در آن بخوانید که فرمود : « وَ إِنْ مِنْ شَیْ ءٍ إِلاَّ عِنْدَنا خَزائِنُهُ وَ ما نُنَزِّلُهُ إِلاَّ بِقَدَرٍ مَعْلُومٍ ؛ خزائن همه چیز ، تنها

23:15 شناسه مطلب: 91474 با عرض سلام و خسته نباشیدیه چیزی واسم خیلی گنگ و مبهمه...اونم اینکه چرا خدا با قدرت نامتناهی که دارد اجازه میدهد که سحر و جادو صورت گیرد و با این کار فردی را حتی تا مرگ هم بکشانند..من خودم به شخصه خیلی از این سحر و جادو ها رو در و مورد آشنایان که انجام شده اطلاع دارم که موجب از هم پاشیدن زندگی و یا بیماری های خیلی سخت شده...واقعا چرا خدا اجازه میده که مثلا یه بنده ی خودش(گاهی حتی بنده خوب و مومنش) رو بتونن سحر کنن؟و اینکه به غیر از مراجعه به کسایی که با کتاب باز کردن میفهمن سحر انجام شده یا نه و باطل میکنن چه راهی دیگه وجود داره که آدم خودش بفهمه و بعدش بتونه باطل کنه؟و اینکه چیکار کنیم کسی نتونه واسه آدم سحر کنه؟با تشکر + نوشته شده در شنبه بیست و پنجم آذر ۱۳۹۶ساعت 8:52&nbsp توسط فاطمه رشيدي |